Devanagari
कुटुम्बभरणाकल्पो मन्दभाग्यो वृथोद्यम: ।
श्रिया विहीन: कृपणो ध्यायञ्छ्वसिति मूढधी: ॥ १२ ॥
Verse text
kuṭumba-bharaṇākalpo
manda-bhāgyo vṛthodyamaḥ
śriyā vihīnaḥ kṛpaṇo
dhyāyaṣ chvasiti mūḍha-dhīḥ
Synonyms
kuṭumba
—
his family
;
bharaṇa
—
in maintaining
;
akalpaḥ
—
unable
;
manda
—
bhāgyaḥ — the unfortunate man
;
vṛthā
—
in vain
;
udyamaḥ
—
whose effort
;
śriyā
—
beauty, wealth
;
vihīnaḥ
—
bereft of
;
kṛpaṇaḥ
—
wretched
;
dhyāyan
—
grieving
;
śvasiti
—
he sighs
;
mūḍha
—
bewildered
;
dhīḥ
—
his intelligence .
Translation
Thus the unfortunate man, unsuccessful in maintaining his family members, is bereft of all beauty. He always thinks of his failure, grieving very deeply.
Translation (Visvanatha Cakravarti Thakura)
Unable to maintain his family, misfortunate, with useless efforts, bereft of wealth, in misery, thinking of how to maintain his sons, the fool sighs.
He meditates on how to maintain his children.