Devanagari
प्रसादसुमुखं दृष्ट्वा ब्रह्मा नरहरिं हरिम् ।
स्तुत्वा वाग्भि: पवित्राभि: प्राह देवादिभिर्वृत: ॥ २५ ॥
Verse text
prasāda-sumukhaṁ dṛṣṭvā
brahmā narahariṁ harim
stutvā vāgbhiḥ pavitrābhiḥ
prāha devādibhir vṛtaḥ
Synonyms
prasāda
—
sumukham — whose face was bright because the Supreme Lord was pleased
;
dṛṣṭvā
—
seeing this situation
;
brahmā
—
Lord Brahmā
;
nara
—
harim — unto Lord Nṛsiṁhadeva
;
harim
—
the Supreme Personality of Godhead
;
stutvā
—
offering prayers
;
vāgbhiḥ
—
by transcendental words
;
pavitrābhiḥ
—
without any material contamination
;
prāha
—
addressed (the Lord)
;
deva
—
ādibhiḥ — by other demigods
;
vṛtaḥ
—
surrounded .
Translation
Lord Brahmā, surrounded by the other demigods, was bright-faced because the Lord was pleased. Thus he offered prayers to the Lord with transcendental words.
Translation (Visvanatha Cakravarti Thakura)
Surrounded by the devatās, Brahmā, seeing the joyful face of Narasiṁha, began speaking with pure words, praising the Lord.